Je zit gevangen - en dat is precies wat je zo ongelooflijk belachelijk maakt. Je kleine, nutteloze kooi zit strak, je voelt elke beweging, elke druk, elke trek... en toch mag het niet. Ik laat je precies doen wat je het meest kwelt: rukken zonder te rukken. Over de kooi, langzaam, wanhopig, hulpeloos. Elke instructie die ik je geef drijft je dieper de waanzin in, terwijl je voelt dat je nooit meer goed zult klaarkomen. Ik kijk toe hoe je lijdt en geniet van elke seconde. Locktober is geen maand van verleiding - het is een maand van marteling. En ik ben de reden dat je ervan houdt.