Het is kerstavond en Krissy ligt warm in haar bed. Het is Krissy's eerste jaar als alleenstaande vrouw, en de eerste winter waarin ze haar man niet bij zich in bed heeft. De wind waait en een boomtak slaat tegen haar raam. Krissy opent haar ogen, ze kijkt naar het licht van haar kaars, wacht af, luistert, vertelt zichzelf dat er niets is om bang voor te zijn. Het glas breekt, ze gaat rechtop zitten, haar gedachten racen door de ergst mogelijke scenario's en probeert dan te kalmeren, wetende dat haar levendige verbeelding haar parten kan spelen. Virginia klimt door het raam van de eetkamer en valt in het huis op de hardhouten vloer. *Krissy gaat rechtop in bed zitten, ze weet zeker dat er iemand in huis is. Ze zoekt in haar tas naar haar mobiele telefoon om hulp in te roepen. Ze heeft hem in de keuken aan de oplader laten liggen. Ze pakt een knuppel en loopt voorzichtig de trap af. "Bunny, we moeten stil zijn," zegt Virginia tegen haar knuffelkonijn. Krissy hoort een stem, "Ik ben gewapend en ik ben niet bang om te schieten," dreigt ze. Virginia giechelt onophoudelijk. Krissy is verward en bang, "laat jezelf zien!" Virginia duikt op van achter het keukeneiland. Oh, het is gewoon een lief meisje, en ze ziet er gewond uit. Ze is vies en heeft blauwe plekken op haar gezicht, haar knokkels, haar nagels zijn gemanicuurd alsof ze een huis heeft gehad, maar er zit vuil onder. "Waar woon je?" "Daar ga ik niet meer heen," waarschuwt Virginia. Krissy vraagt zich even af of ze uit het gekkenhuis verderop in de straat komt, hoewel ze het nu een herstelcentrum noemen. Ze moet haar telefoon vinden, ze moet de politie bellen om haar terug te halen. Virginia ziet dat Krissy iets zoekt en ze voelt zich bang worden. Virginia pakt een keukenmes. "Nee, laat vallen!" Virginia's hoofd valt even achterover, haar oren suizen. Ze laat het mes vallen en gaat rechtop staan, haar stem is dieper terwijl ze gromt en kreunt. Ze kijkt Krissy anders aan, ze heeft honger, ze loopt zelfverzekerd op haar af en de verandering in haar stemming schrikt Krissy af, ze doet een stap achteruit. Krissy begint te beseffen dat ze met Virginia's alter ego praat, het is een man, hij is onvoorspelbaar en angstaanjagend. Het is Virginia niet meer, deze persoon is sterker, fysiek en mentaal, hij kijkt naar haar door Virginia's ogen, hij wil haar. Hij brengt Virginia pas terug als hij krijgt wat hij wil. "Geef jezelf aan mij."
